Όχι άλλα ψέμματα … Επιτέλους κάποιος να πιστεύει αυτά που μας λέει!

Just another WordPress.com weblog

Archive for the ‘Παιδιά’ Category

Μία «συναινετική» πρόταση για την συλλογή μετρήσεων στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΥ ΖΗΝ» στα σχολεία

leave a comment »


Πριν από μερικές μέρες κλήθηκα να αποφασίσω σε σχέση με την συμμετοχή του παιδιού μου στο παλίνδρομο τεστ αντοχής, στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΥ ΖΗΝ». Έτσι διάβασα για το πρόγραμμα, τόσο από την σχετική ιστοσελίδα (http://eyzin.minedu.gov.gr/) όσο και από τις ανακοινώσεις των διαφόρων ΕΛΜΕ που έχουν κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο.

Έτσι έχω σχηματίσει την άποψη ότι για την συλλογή των δεδομένων στα πλαίσια του προγράμματος ισχύουν ταυτόχρονα τα εξής:

A)Στις σύγχρονες πολιτισμένες κοινωνίες, η καταγραφή και η τήρηση επιστημονικών δεδομένων αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο πάνω στο οποίο βασίζεται ο σχεδιασμός πολιτικών που βελτιώνουν το γενικό επίπεδο ευημερίας της κοινωνίας. Η κεντρική ιδέα του προγράμματος είναι πολύ χρήσιμη, για τους γονείς, για την σχολική μονάδα, για τα ανώτερα επίπεδα διακυβέρνησης (π.χ. Δήμος, Υπουργείο) και για την επιστημονική κοινότητα.

B) Οι επιφυλάξεις που εκφράζονται για το πού μπορεί να καταλήξουν τα δεδομένα είναι βάσιμες, καθώς -ας είμαστε ειλικρινείς- δεν υπάρχει η απαιτούμενη διαφάνεια στην λειτουργία της διοίκησης ώστε να διασφαλιστεί ότι οποιαδήποτε παρέκκλιση από τα πλαίσια που οριοθετεί ο νόμος περί προσωπικών δεδομένων, θα αποκαλυφθεί και θα τιμωρηθεί. Άλλωστε -δικαίως- εκλείπει η πίστη ότι η κεντρική πολιτική εξουσία λειτουργεί εις όφελος των πολιτών και του κοινού καλού και όχι υπέρ μικρών η μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων.

Η τελική στάση ενός γονέα απέναντι στο πρόγραμμα εξαρτάται από ποιό από τα παραπάνω σημεία θα προτάξει.

Έχω να κάνω μία απλή και σύντομη πρόταση, η οποία θεωρώ ότι άρει ως ένα σημείο τις επιφυλάξεις που περικλείονται στο σημείο (Β) ενώ διατηρεί τα οφέλη του (Α):

Εάν ο διευθυντής του σχολείου δεν εισάγει στο σύστημα τον αριθμό μητρώου του μαθητή που έχει δοθεί από το ΥΠΑΙΘΠΑ αλλά έναν αριθμό μητρώου που θα τηρείται ενδοσχολικά για τους σκοπούς του προγράμματος, είναι αδύνατο για την κεντρική διοίκηση να αντιστοιχήσει τα δεδομένα σε κάποιο φυσικό πρόσωπο και έτσι εξαφανίζονται οι αρνητικές συνέπειες του σημείου (Β). Από την άλλη τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα σε επίπεδο σχολική μονάδας και πάνω δεν αλλοιώνονται άρα δεν καταργούνται οι θετικές επιπτώσεις του σημείου (Α).

Δυστυχώς, ακόμα κι αν η κεντρική διοίκηση αποφασίσει ότι μία τέτοια λύση είναι προς το συμφέρον της εφαρμογής του προγράμματος, οι ρυθμοί ανταπόκρισης και προσαρμογής της είναι απελπιστικά αργοί και έτσι μέχρι αυτή να μπορέσει να πάρει μία σχετική απόφαση και να την εφαρμόσει θα έχει περάσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Προτείνω λοιπόν στις συνδικαλιστικές ηγεσίες των εκπαιδευτικών -ξεπερνώντας τον στείρο αρνητισμό που σε αρκετές περιπτώσεις τις διακρίνει- σε συνεργασία με τους συλλόγους γονέων, να πιέσουν τους διευθυντές των σχολείων να μην εισάγουν τον αριθμό μητρώου του ΥΠΑΙΘΠΑ στην σχετική εφαρμογή αλλά να πρωτοστατήσουν ώστε ο αριθμός μητρώου της εφαρμογής να αποτελεί ενδοσχολικό δεδομένο.

Δημήτρης Κρεμμύδας

Advertisements

Written by kremmydasd

Φεβρουαρίου 27, 2014 at 2:12 μμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα, Παιδιά

Με αφορμή μία ινδική κούκλα: Η Αξία της Περιουσίας είναι η Χρήση της.

4 Σχόλια


Μία φίλη μας έφερε δώρο στον μικρό Νικόλα έναν πολύ όμορφο κούκλο απο την Ινδία που συμβόλιζε έναν μαχαραγιά.

Εντυπωσιακός κούκλος πραγματικά. Αυτό φαίνεται άλλωστε και στην εικόνα αριστερά.

Ο Νικολάκης ενθουσιάστηκε. Τόσο με τον κούκλο όσο και με το όνομα του. «Μαχαραγιάς …». Το λές και γεμίζει το στόμα σου. Είχε και τα κορδόνια του που μπορούσες να τον παίζεις σαν μαριονέττα. Δεν τον αποχωριζόταν με τίποτα.

Το επόμενο πρωί, όταν ήρθε η ώρα να τον πάω στον σταθμό μου ζήτησε να πάρει τον Μαχαραγιά μαζί του. Ας είναι σκέφτηκα. Είναι δικός του, δώρο του το κάνανε,  έχει δικαίωμα να τον χρησιμοποιήσει όπως θέλει. Δεν είχα επίσης αμφιβολίες οτι ο Μαχαραγιάς, στα χέρια των παιδιών του σταθμού,  διέτρεχε ουκ ολίγους κινδύνους αποδόμησης ….

Όταν φτάσαμε στον σταθμό, η κα Διευθύντρια μας υποδέχθηκε γεμάτη θαυμασμό για τον Μαχαραγιά. «Τί ωραία κούκλα …». Μετά σχολίασε με ύφος αυθεντίας: «Είναι κρίμα, θα τον χαλάσουνε …».

Μετά απο αυτό το σχόλιο, μαύρα φίδια με ζώσανε για το πώς σκέφτονται τελικά μερικοί άνθρωποι. Αυτά τα φίδια θα μοιραστώ μαζί σας:

1. Υπάρχει πράγμα στον κόσμο που να προκύπτει αξία απο αυτό, χωρίς να το χρησιμοποιείς κάπως ;

2. Το σπίτι σου έχει αξία γιατί μένεις σε αυτό και το χρησιμοποιείς καθημερινά για ένα σωρό πράγματα.

3. Εάν κατείχες ένα σπίτι που δεν μπορούσες να μείνεις σε αυτό (ούτε να το νοικιάσεις), τότε το σπίτι σου δεν θα είχε αξία για εσένα και θα ήταν σαν να μην το κατέχεις. Έτσι δεν είναι ; Μια περιουσία που δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις … απλά δεν είναι περιουσία.

4. Ναι ! Όταν χρησιμοποιείς το σπίτι σου, προκαλούνται φθορές. Είναι λόγος αυτός να μην μένεις σε σπίτι ;

5. Για το παιδί δεν είναι τα πράγματα πολύ διαφορετικά: Για το παιδί ο Μαχαραγιάς έχει αξία γιατί μπορεί να τον χρησιμοποιήσει με τον τρόπο που αυτό ξέρει. Επίσης έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει με τον τρόπο που αυτό εκτιμά ότι θα του δώσει την μεγαλύτερη αξία, γιατί είναι δικό του.

6. Έτσι συμβαίνει και με εμάς στην ενήλικη ζωή μας. Εάν αγοράσω έναν υπολογιστή, θα τον χρησιμοποιήσω με τον τρόπο που θεωρώ ότι θα μου αποφέρει την μέγιστη χρησιμότητα.

7. Τα παιχνίδια για τα παιδιά έχουν αξία μόνο όταν μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν.

8. Ναι ! Η χρήση φέρνει φθορές. Όμως αυτό είναι φυσικός νόμος και μην μας φαίνεται παράξενο.

9. Επίσης η διαδικασία «χαλάσματος παιχνιδιού» είναι για ένα παιδί ο μόνος σίγουρος τρόπος για να μπορέσει να μάθει να μην χαλάει κάτι. Το παιδί δεν μπορεί να διαβάσει το εγχειρίδιο χρήσης … και ευτυχώς για τον Μαχαραγιά δεν υπήρχε τέτοιο …

10. Εαν ο Νίκος αποφασίσει ότι θέλει να ξεριζώσει τα χέρια του Μαχαραγιά του, με γειά του με χαρά του.

11. Μπορεί ένας κουλός Μαχαραγιάς να του αρέσει περισσότερο.

12. Μπορεί να του αρέσει λιγότερο και έτσι την επόμενη φορά που θα πάει να ξεριζώσει ένα παιχνίδι τού,  θα το σκεφτεί δυο φορές.

13. Μπορεί να έρθει να μου πεί να του ξανακολλήσω το χέρι και έτσι να ανακαλύψει ότι οι άνθρωποι είμαστε προικισμένοι με την ικανότητα, όχι μόνο να καταστρέφουμε αλλά και να επιδιορθώνουμε.

Written by kremmydasd

Αύγουστος 26, 2010 at 2:33 μμ

Αναρτήθηκε στις Παιδιά