Όχι άλλα ψέμματα … Επιτέλους κάποιος να πιστεύει αυτά που μας λέει!

Just another WordPress.com weblog

Archive for Οκτώβριος 2012

Μεταρρυθμιστικό μέτωπο: Ένας γίγαντας με πήλινα πόδια

with one comment


“Μεταρρύθμιση”: “Η μεταβολή του ρυθμού, του τρόπου λειτουργίας, οργάνωσης ή της μορφής μίας κατάστασης ή ενός συστήματος για την επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος” [από το λεξικό Μπαμπινιώτη]

Προσπαθώντας να  οριοθετήσουμε το μεταρρυθμιστικό μέτωπο (ΜΜ) , στον σκληρό πυρήνα του μετώπου εντάσσονται οι συνεπείς οντότητες που υποστήριζαν εδώ και καιρό ότι το μεταπολιτευτικό μοντέλο κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής διαβίωσης είχε χρεοκοπήσει. Αυτοί που πλέον επισημαίνουν ότι χρειάζονται ριζικές αλλαγές σε θεσμικό επίπεδο, από την αναθεώρηση του συντάγματος μέχρι την αναδιοργάνωση του κράτους. Θα εντάξω εδώ ένα ευρύ φάσμα προσώπων που πιθανόν να είναι αντίδικοι σε σχέση με το είδος των αλλαγών άλλα σαν βασικό χαρακτηριστικό τους είναι η υποστήριξη της αναγκαιότητας αλλαγών στις δομές του κράτους και της κοινωνίας.

Ωστόσο, η αναφορά στον σκληρό πυρήνα του ΜΜ δεν αρκεί για να αναδείξει τις προεκτάσεις της τρέχουσας κατάστασης της ελληνικής κοινωνίας στην σχέση της με το ΜΜ. Η διχοτόμηση μνημόνιο – αντιμνημόνιο έχει υπερκεράσει οποιαδήποτε άλλη πολιτική ταξινόμηση και ο διαχωρισμός σε μεταρρυθμιστές και αντί-μεταρρυθμιστές έρχεται δεύτερος.

Έτσι ακόμα και μέσα στον αντί-μνημονιακό χώρο υπάρχουν φωνές που απαιτούν ριζικές αλλαγές, ωστόσο ζητήματα όπως η εθνική κυριαρχία και η κοινωνική αποσάθρωση τίθενται στο προσκήνιο, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις αιτίες και τις κακοδαιμονίες που μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Θεωρώ όμως ότι ο αντί-μνημονιακός χώρος κυριαρχείται από αντί-μεταρρυθμιστικές φωνές.

Από την άλλη στο μνημονιακό χώρο, δημιουργήθηκε ένας περιφερειακός σχηματισμό «ψευδό-μεταρρυθμιστών». Είναι η πολιτική – οικονομική και μιντιακή εκείνη κάστα που αφού διαχειρίστηκε με τρόπο ανεύθυνο και ιδιοτελή τις υποθέσεις της ελληνικής κοινωνίας, τώρα προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στην εξουσία. Το μνημόνιο είναι η σανίδα σωτηρίας και η μετάλλαξη σε όψιμους μεταρρυθμιστές απαραίτητο προσωπείο. Αυτή η κάστα προσεταιριζόμενη άτυπα το μνημονιακό κομμάτι του ΜΜ παίζει το χαρτί της επιβίωσης. Δυστυχώς αυτός ο προσεταιρισμός αποδεικνύεται ολέθριος για την προώθηση της οποιασδήποτε μεταρρυθμιστικής ατζέντας. Νεοεμφανιζόμενα άφθαρτα πρόσωπα ή μεταρρυθμιστικές κινήσεις να ταυτίζονται στο επικοινωνιακό επίπεδο με τον συρμό της μεταπολιτευτικής πολιτικής τάξης. Κινήσεις πολιτών με έντονα προοδευτικό χαρακτήρα (π.χ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ), σοβαροί διανοούμενοι (π.χ. Αλιβιζάτος, Τσούκας) ή συνεπείς πολιτικοί (π.χ. Α. Παπαδόπουλος) καταλήγουν στο ίδιο τσουβάλι με τους γνωστούς καρεκλοκένταυρους χαμαιλέοντες της μεταπολίτευσης (π.χ. ΔΗΜΑΡ), πρώην πολιτικάντηδες και όψιμους υπερασπιστές αποτελεσματικού κράτους (π.χ. Λοβέρδος) ή τους αρχιερείς της διαπλοκής (π.χ. Ψυχάρης).

Είναι φυσικό ότι η κοινωνία δεν μπορεί να αποδεχθεί πως οι μέχρι χθες ηγέτες της διαφθοράς και της διαπλοκής της παραδίδουν μαθήματα ηθικής καθαρότητας. Πως αυτοί που υλοποίησαν την άλωση του κράτους με υπεράριθμους και ράθυμους υπαλλήλους κουνάνε το δάκτυλο στους πρώην πελάτες τους. Είναι δύσπεπτο να βλέπεις αυτούς που έχουν ταυτιστεί με τα βοθρολύματα του μεταπολιτευτικού υπονόμου, να διατείνονται ότι θα καθαρίσουν την κόπρο του Αυγεία.

Η ταύτιση του παλιού πολιτικού κατεστημένου με το ΜΜ, μπορεί να προσφέρει βήμα προώθησης και υποστήριξης των ιδεών του, δυσανάλογα σε σχέση με το παρελθόν, είναι όμως πηγή παραγωγής αρνητικών συνειρμών στην κοινωνία. Μπορεί να δίνει μία αίσθηση επικοινωνιακής ανωτερότητας, νομίζω όμως πως ο τελευταίος λογαριασμός θα είναι ιδιαίτερα αρνητικός.

Πέραν αυτού, ακόμα και αν το μεταρρυθμιστικό μέτωπο μπορούσε να ξεκολλήσει από το υπόλοιπο μνημονιακό και κατ’ ουσία ψευδό-μεταρρυθμιστικό έρμα του πολιτικού – οικονομικού – μιντιακού μεταπολιτευτικού κατεστημένου, τα πράγματα θα εξακολουθούσαν να είναι δύσκολα. Παρόλη την επικοινωνιακή και φαινομενική ισχύ που του προσδίδει η μνημονιακή συμπαράταξη με το παραπάνω κατεστημένο, το ΜΜ είναι απλά ένας γίγαντας που στηρίζεται σε πήλινα και θρυμματισμένα πόδια.

Ο πρώτος παράγοντας αποδυνάμωσης όπως προανέφερα, είναι η «μνημονιακή» αποξένωση του από την κοινωνία. Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι το κατεστημένο που φαίνεται να συμπλέει με το μεταρρυθμιστικό μέτωπο δεν πρόκειται πραγματικά να υποστηρίξει καμία πρωτοβουλία που στην πράξη θα γκρεμίζει τον παρασιτικό του ρόλο. Η ενδυνάμωση και η αποτελεσματικότερη λειτουργία του κράτους που επαγγέλλεται η σοσιαλδημοκρατική εκδοχή του ΜΜ έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την άλωση του κράτους από την διαπλοκή. Σε λιγότερο ίσως βαθμό η νέο-φιλελεύθερη εκδοχή του.

Έτσι το ΜΜ, αποξενωμένο από το σώμα της κοινωνίας, την μόνη πραγματική δύναμη που μπορεί να δώσει ώθηση σε αλλαγές και με την λυκοφιλία της μνημονιακής διαπλοκής, δεν έχει πολλές ελπίδες να ηγηθεί μεταρρυθμίσεων.

Advertisements

Written by kremmydasd

Οκτώβριος 3, 2012 at 12:31 πμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα