Όχι άλλα ψέμματα … Επιτέλους κάποιος να πιστεύει αυτά που μας λέει!

Just another WordPress.com weblog

Archive for Δεκέμβριος 2011

The Age of Deception: Υπάρχει ορθολογικό οικονομικό υποκείμενο ;

with one comment


Το παρακάτω απόσπασμα είναι απο το βιβλίο «Discovering Artificial Economics: How Agents Learn and Economies Evolve», το οποίο πραγματεύεται θέματα σχετικά με Agent Based Modelling, θεωρώντας την οικονομία σαν ένα πολύπλοκο (complex) δυναμικό (evolving – adaptive) σύστημα.

Το βιβλίο διατίθεται εδώ

Στο απόσπασμα αυτό υπάρχει επιχειρηματολογία του γιατί η βασική υπόθεση – αφαίρεση της σύγχρονης (;) οικονομικής επιστήμης ότι υπάρχει το ορθολογικά δρών οικονομικό υποκείμενο είναι απλά μία ΑΠΑΤΗ.

Το απόσπασμα είνα εδώ

Written by kremmydasd

Δεκέμβριος 11, 2011 at 3:11 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Πρόλογος του Χ. Τσούκα, στο βιβλίο του π. Βασιλείου Θερμού, «Έθνος – σκαντζόχοιρος!»

leave a comment »


Κατεβάστε τον πρόλογο του βιβλίου

Απο το βιβλίο του του π. Βασιλείου Θερμού, «Έθνος – σκαντζόχοιρος! Μία προσωπική μαρτυρία και κάποιοι στοχασμοί για την αναξιοκρατία των νεοελληνικών πανεπιστημίων»

Σταχυολογώ κάποια αποσπάσματα απο τον Πρόλογο του Χ. Τσούκα:

«
Αυτό ακριβώς είναι ο πυρήνας του προβλήματος: το ακαδημαϊκό (όπως και κάθε επαγγελματικό) ήθος δεν είναι μόνο θέμα τήρησης τυπικών κανόνων και νόμων αλλά, πρωτίστως, θέμα δεοντολογίας και συλλογικής νοο-τροπίας: τί θεωρούμε ως κοινότητα ότι είναι επιτρεπτό και τι όχι. Ότι και να θεσπίσει ο νομοθέτης, αν το πνεύμα της ακαδημαϊκής δεοντολογίας απουσιάζει, αν η νοο-τροπία μας είναι αυτοεξυπηρετική, οι ατομικές αποφάσεις θα είναι πάντοτε επιρρεπείς στην ιδιοτέλεια – στην εξυπηρέτηση του ίδιου συμφέροντος.
«

»
Ο σεβασμός της ακαδημαϊκής δεοντολογίας δεν είναι τόσο ατομικό όσο συλλογικό επίτευγμα. Το ακαδημαϊκό ήθος δεν είναι έμφυτο. Προκύπτει απο ένα modus operandi που μαθαίνεις στην πράξη, μετέχοντας σε μια ζωντανή ακαδημαϊκή κοινότητα. Όταν γίνεσαι μέλος μιας ακαδημαϊκής κοινότητας μαθαίνεις τις βασικές έννοιες που τη συγκροτούν, μαθαίνεις να διακρίνεις , να αξιολογείς, μυείσαι στα «κριτήρια αριστείας» που τη διαπερνούν.
»

»
Η κεντρική έννοια που διατρέχει το βιβλίο είναι αυτή της «θεσμικής συνείδησης», την οποία χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να ερμηνεύσει την ιδιοτέλεια, ακόμα και χυδαιότητα, της οποίας υπήρξε μάρτυρας. Η θεσμική συνείδηση συνίσταται στην αντίληψη που έχει εμπεδωθεί σε διοικούντες και διοικούμενους, σύμφωνα με την οποία αφενός μεν το άτομο εκδέχεται τον εαυτό του ως μέρος ενός θεσμού, στον οποίο υπάγει τη συμπεριφορά του, αφετέρου δε κύριο μέλημα του είναι να ενεργεί μέσα στα όρια που ορίζει ο θεσμικός ρόλος του. Η θεσμική συνείδηση θέτει όρια στην εγωκεντρικότητα, προσανατολίζει την ατομική δράση προς όφελος του συλλογικού καλού που υπηρετεί ο θεσμός, και θεσμίζει δεσμευτικούς κανόνες συμπεριφοράς στο κοινωνικό παιχνίδι. Στην ανεπτυγμένη της μορφή, η θεσμική συνείδηση παρεμβάλλεται μεταξύ των εγωκεντρικών επιθυμιών του ατόμου και του έργου που το άτομο καλείται να επιτελέσει. Το άτομο, όσο μπορεί, παίρνει απόσταση από το εγώ του, υιοθετώντας μια εξωτερική οπτική γωνία, η οποία του παρέχεται από τη θεσμική συνείδηση.
«

Written by kremmydasd

Δεκέμβριος 8, 2011 at 12:26 μμ

Αναρτήθηκε στις Βιβλία, Επικαιρότητα