Όχι άλλα ψέμματα … Επιτέλους κάποιος να πιστεύει αυτά που μας λέει!

Just another WordPress.com weblog

Archive for Σεπτεμβρίου 2011

Γιατί δεν λέω όχι στις καταλήψεις των Πανεπιστημίων του Σεπτεμβρίου του 2011

with one comment


Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να κοιτάμε το δάσος και όχι το δέντρο. Οι ώρες που ζούμε στην χώρα μας, στιγμές ιστορικές, ανήκουν στην παραπάνω κατηγορία.

Κοιτώντας στενά, στο επίπεδο του συμφέροντος του Δημόσιου Πανεπιστήμιου, προφανώς οι καταλήψεις του Σεπτεμβρίου του 2011 είναι το λιγότερο παράλογες. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι διεκδικήσεις και ο τρόπος που εκτελείται ο αγώνας των φοιτητών στα Πανεπιστήμια είναι μαξιμαλιστικός και έτσι μη ρεαλιστικός. Όταν ένα μέρος είναι σε θέση απόλυτης ισχύος, έχει νόημα να απαιτεί την πλήρη υποταγή του απέναντι. Εν προκειμένω, σε όρους ισχύος, η θέση των φοιτητών θα έλεγα πως είναι μάλλον πολύ δυσμενέστερη απο αυτή του υπουργείου. Έτσι στο μόνο που θα καταλήξει ο αγώνας των φοιτητών είναι να προκληθεί αναστάτωση στο επίπεδο της λειτουργίας των Ιδρυμάτων, χωρίς φυσικά να αποσυρθεί ο νόμος. Μία περισσότερη κλιμακωτή μορφή αγώνα και διαπραγμάτευσης με ρεαλιστικότερους στόχους, θα είχε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Ακόμα δηλαδή κι αν δεχτώ (που δεν δέχομαι) τα αιτήματα των φοιτητών για κατάργηση του νόμου σαν δίκαια, η κατάληψη είναι ένας κακός τρόπος διεκδίκησης.

Τα παραπάνω όμως αποτελούν το δέντρο, κι άλλωστε έχω διακηρύξει ότι δεν λέω όχι στις τρέχουσες καταλήψεις. Εξηγούμαι λοιπόν:

Διευρύνωντας το οπτικό μας πεδίο, απο το επίπεδο του συμφέροντος του Πανεπιστημίου στο επίπεδο του συμφέροντος της χώρας, θεωρώ πως οι καταλήψεις, αυτή την χρονική στιγμή, βοηθούν την μαμή της ιστορίας στο να εξάγει το ένα και μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο μπορεί να βγάλει την χώρα απο αδιέξοδο. Την πτώχευση και την κατάρρευση της χώρας και συνεπακόλουθα των πυλώνων που αποτελούν το τρέχων πολιτικό σύστημα:

1. Το πολιτικό προσωπικό της χώρας, δεξιό, κεντρώο κι αριστερό, κοινοβουλευτικό και εξωκοινοβουλευτικό (συνδικαλιστές, δημοτικοί άρχοντες, κλπ) και την πολιτική κουλτούρα που το διεκατέχει

2. Το πολιτικό θεσμικό πλαίσιο (Σύνταγμα, τρόπος λειτουργίας της Βουλής) και τον τρόπος που αυτό πραγματώνεται (στρεβλά) απο το πολιτικό προσωπικό της χώρας

3. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τη (διαπλεκόμενη) διαμεσολάβηση μεταξύ του πολιτικού προσωπικού και των πολιτών της χώρας

4. Τους πολίτες και το κοινωνικό συμβόλαιο το οποίο ατυπα έχουν συνάψει με το πολιτικό προσωπικό

Οι τέσσερεις παραπάνω πυλώνες οι οποίοι στήριξαν και στηρίχθηκαν απο την φούσκα της νεο-Ελληνικής μεταπολιτευτικής κοινωνίας-οικονομίας (στοιχεία της κοινωνίας-οικονομίας αυτής περιγράφονται πολύ ανάγλυφα στο τραγούδι του Τζίμη Πανούση – Νεοέλληνας) φαίνεται να επιβιώνουν σε μεγάλο βαθμό 2 χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Έχουν όμως αρχίσει να φαίνονται οι ρωγμές και η κατάρρευση τους -ελπίζω, θα είναι εκθετικά επιταχυνόμενη.

Οι πολιτικοί που ακόμα υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια, οι επιχειρηματίες που φοροδιαφεύγουν, οι ταξιτζήδες που αποκλείουν λιμάνια και αεροδρόμια εν μέσω τουριστικής περιόδου, οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα κατέβουν στους δρόμους, οι εφοριακοί και οι τελωνειακοί που θα σταματήσουν να εισπράττουν φόρους, η αριστερά η οποία κατεβαίνει σε πορείες μία φορά την εβδομάδα και λέει οχι παντού και πάντα και για όλα, οι πανεπιστημιακοί που λένε ότι δεν θα εφαρμόσουν τον νόμο, οι φοιτητές που καταλαμβάνουν και εμποδίζουν την λειτουργία των Πανεπιστημίων, όλοι αυτοί και τόσοι ακόμη, πριονίζουν το τελευταίο κλαδί του δέντρου και στο οποίο τυγχάνει να κάθονται πάνω του.

Ο καθένας φυσικά έχει τους λόγους του και πάντως θεωρώ δίκαιη την στάση όλων όσων αντιδρούν. Θα παρομοίαζα την κατάσταση στην οποία βρίσκεται αυτή την στιγμή το σύνολο της χώρας ως εξής: Η σπείρα των εγκληματιών (οι πυλώνες του πολιτικού συστήματος) έχει περικυκλωθεί απο την αστυνομία. Ωστόσο υπάρχει μία περίπτωση να γλιτώσουν κάποιοι, αρκεί να παραδώσουν τους υπόλοιπους. Φυσικά όλοι θέλουν να γλιτώσουν και κανένας να παραδωθεί. Όλοι έχουν δίκηο που αντιδρούν στην προοπτική της παράδοσης. Άλλωστε όλοι εγκληματίες είναι (με άλλους ρόλους ο καθένας). Μόνο που ξεχνάνε πως αν δεν συμφωνήσουν γρήγορα, η αστυνομία θα τους πιάσει όλους και η καταστροφή θα είναι συνολική (πτώχευση).

Κι ακριβώς αυτή προοπτική της απόλυτης καταστροφής, της πτώχευσης, είναι απολύτως φυσιολογική. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Θα ήταν παράλογο να υπήρχε διαφορετική τροπή. 30 χρόνια έτσι λειτουργεί το κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικό σύστημα. Χωρίς συναίνεση ! Όποιος -τροϊκανός ή μη, φανταζόταν ότι πατώντας μερικά κουμπιά το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα αλλάξει πορεία, ή απόλυτα αφελής ήταν ή αρκετά πονηρός. Ούτε η συνταγή του μνημονίου ούτε καμιά άλλη συνταγή που είχε προδιαγραφή αλλαγής συντομότερη των 15 χρόνων είχε πιθανότητα επιτυχίας.

Έτσι λοιπόν, απο την στιγμή που οι καταλήψεις είναι ένα μέρος στον πυροκροτητή ο οποίος θα ξεκινήσει την μεγάλη έκρηξη (Greek Big Bang), δεν μπορώ να πώ όχι. Θεωρώ πως η πτώχευση, όσο επώδυνη κι αν είναι, στο τέλος θα μας απαλλάξει απο τα βαρίδια του παρελθόντος μας. Άλλη μία περίπτωση δημιουργικής καταστροφής. Άλλη μία περίπτωση γάγγραινας, όπου η θεραπεία θα είναι καταστροφική για το σαπισμένο κομμάτι του σώματος μας και επώδυνη για το το υπόλοιπο. Όμως συνιστά την μόνη δυνατότητα θεραπείας.

Μία εθνική καταστροφή τέτοιας εμβέλειας (ακόμα περισσότερο εαν συνοδευτεί κι απο γεωπολιτικές τύπου καταστροφές), μία έκρηξη τέτοιυ μεγέθους, καταρχάς θα αποψιλώσει ότι στέκεται ψηλά. Κι αυτό δεν είναι άλλο απο το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Τα γιουχαρίσματα και τα γιαουρτώματα αποτελούν προοίμιο αυτού που θα επακολουθήσει. Κατα δεύτερον θα καταδικάσει στο συλλογικό ασυνείδητο συμπεριφορές και κουλτούρες που μας οδηγησαν εδώ. Βλέπε για παράδειγμα νεποτισμό, οικογενειοκρατία, , την . Τέλος ίσως –ελπίζω- δωθεί η ευκαιρία σε πολιτικούς με ένα νέο πολιτικό ήθος να ανέβουν στο τιμόνι της χώρας για να κάνουν την περίφημη επανεκίννηση.

Βλέποντας λοιπόν το δέντρο … δεν μπορώ να πώ όχι στις καταλήψεις των Πανεπιστημίων, για τον Σεπτέμβριο του 2011 τουλάχιστον.

Ενδιαφέρουσε Παραπομπές

1. Συνέντευξη του Χ. Τσούκα «Το υπάρχον πολιτικό σύστημα έχει οριστικά χρεοκοπήσει από καιρό»

2. Σταύρος Λυγερός, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 9/9/2011, Οι αντιδράσεις της κοινωνίας στις πολιτικές επιλογές

3. Μελέτης Μελετόπουλος, Βίντεο απο ημερίδα, Προτάσεις αλλαγής

4. Χ. Τσούκας, Ποιός κυβερνά τη χώρα ;

5. Ρ. Βιτάλη, Κατεύθυνση πλατεία

Written by kremmydasd

Σεπτεμβρίου 9, 2011 at 4:13 πμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα