Όχι άλλα ψέμματα … Επιτέλους κάποιος να πιστεύει αυτά που μας λέει!

Just another WordPress.com weblog

Archive for Μαρτίου 2011

Και έτσι άρχισε ο καυγάς…

leave a comment »


Βγήκαμε με την γυναίκα μου για φαγητό.
Ο σερβιτόρος, για κάποιο λόγο, πήρε πρώτα την δική μου παραγγελία.
– Θα πάρω την μοσχαρίσια μπριζόλα. Λίγο ψημένη, να έχει μέσα αίμα.
– Δεν ανησυχείτε για την τρελή αγελάδα;
– Μπα, μπορεί να παραγγείλει μόνη της…
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…

 

Η γυναίκα μου κάθισε δίπλα μου όπως έκανα ζάπινγκ.
– Τί έχει στην τηλεόραση; με ρώτησε.
– Σκόνη.
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…

 

Το Σάββατο πρωί σηκώθηκα νωρίς, ντύθηκα ήσυχα, έφτιαξα το πρωινό μου και πήγα στο γκαράζ.
Έδεσα την βάρκα στο φορτηγάκι, και έκανα να βγω από γκαράζ όταν διαπίστωσα ότι έβρεχε καταρρακτωδώς.
Γύρισα πίσω στο σπίτι, ξεντύθηκα ήσυχα και ξαναξάπλωσα στο κρεβάτι.
Αγκάλιασα την γυναίκα μου, με διαφορετικές προσδοκίες πλέον από την μέρα, και της ψιθύρισα:
– Έξω βρέχει καταρρακτωδώς!
Και η γυναίκα μου απάντησε:
– Κι όσο σκέφτομαι ότι ο άνδρας μου έχει πάει για ψάρεμα;!!!
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…

 

Όταν ήταν να πάρω σύνταξη πήγα στο ΙΚΑ.
Η γυναίκα στο γκισέ μου ζήτησε την ταυτότητά μου για να δει την ηλικία μου.
Έψαξα στις τσέπες μου, και διαπίστωσα ότι είχα ξεχάσει το πορτοφόλι μου στο σπίτι.
Το είπα στην υπάλληλο και είπα ότι θα ξαναπέρναγα αργότερα.
Η υπάλληλος μου λέει:
– Ξεκούμπωσε το πουκάμισό σου.
Ξεκούμπωσα το πουκάμισο και φάνηκαν οι λευκές τρίχες στο στήθος μου.
Η υπάλληλος είπε:
– Σίγουρα είστε σε ηλικία για σύνταξη, και προώθησε την αίτησή μου.
Όταν γύρισα σπίτι είπα την ιστορία στην γυναίκα μου.
Μου είπε:
– Έπρεπε να είχες κατεβάσει και το παντελόνι σου. Θα έπαιρνες και επίδομα αναπηρίας…
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…

 

Η γυναίκα μου στεκόνταν γυμνή μπροστά στον καθρέφτη και μου λέει:
– Αισθάνομαι χάλια. Δείχνω γριά, χοντρή και άσχημη. Πές μου κάτι θετικό.
Και της απάντησα:
– Η όρασή σου όμως είναι τέλεια…
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…

Advertisements

Written by kremmydasd

Μαρτίου 16, 2011 at 11:37 μμ

Αναρτήθηκε στις Χιούμορ

Αποσπάσματα απο το βιβλίο «Η παρακμή του Αστικού Πολιτισμού» του Π. Κονδύλη I

leave a comment »


Απο την Εισαγωγή παραθέτω ενδιαφέροντα αποσπάσματα.

[…] η εισαγωγή του κοινοβουλευτισμού (στην Ελλάδα) έθεσε σε κίνηση διαδικασίες που αποδείχθηκαν κρίσιμες για τον σχηματισμό της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας του νεοελληνικού κράτους. Με άλλα λόγια, ο μηχανισμός της λειτουργίας του κράτους διαμορφώθηκε ως εν μέρει τερατογενετικό και εν μέρει ιλαροτραγικό αποτέλεσμα τς διασταύρωσης των πιό προηγμένων τοτινών πολιτικών θεσμών, όπως ο κοινοβουλευτισμός και η καθολική ψηφοφορία, με μία κοινωνία διεπόμενη από πατριαρχικές σχέσεις, στάσεις, νοοτροπίες και αξίες. Πρίν απο την εισαγωγή, ή μάλλον την επιβολή, του κοινοβουλευτισμού το κράτος ήταν υποτυπώδες καί, παρά τη συχνά γραφική απλώς επίφαση της βασιλικής αυταρχίας, μόλις μετα βίας συγκρατούσε σε μίαν ενότητα τους τοπικούς πόλους ισχύος, καθώς δεν κατείχε ούτε καν το μονοπώλιο της ένοπλης βίας. Σε σχέση μέ το κράτος της οθωμανικής περιόδου είχε κάνει βέβαια ορισμένα βήματα πρός την κατεύθυνση του σύγχρονου έννομου κράτους, όμως οι νόμοι και τα διατάγματα του σε πλείστες όσες περιπτώσεις δεν έφθαναν ίσαμε τη βάση της κοινωνίας όπου η ζωή ρυθμιζόταν απο το πατριαρχικό εθιμικό δίκαιο. Ο κοινοβουλευτισμός, σε συνδυασμό με την καθολική ψηφοφορία, συνεπέφερε μιά κοινωνική κινητικότητα ίσως ακόμα εντονότερη απ αυτήν που γέννησε η ανάπτυξη των καπιταλιστικών σχέσεων, γιατί όχι μόνο δημιούργησε ευκαιρίες πολιτικής και κοινωνική σταδιοδρομίας για άτομα με αντίστοιχες φιλοδοξίες, αλλά και άνοιξε σε ευρύτερες μάζες τον δρόμο από την ύπαιθρο πρός τις πόλεις. Και οι δύο αυτές πλευρές της κοινωνική κινητικότητας, οι οποίες απέρρευσαν από το κοινοβουλευτικό παιχνίδι,  σήμαιναν αυτόματα τη διόγκωση του κρατικού μηχανισμού και παράλληλα την ενίσχυση του καθοδηγητικού ρόλου  του κράτους – αν και η ενίσχσυη αυτή, όπως θα δούμε, έγινε συχνότατα με τρόπο που ευνοούσε την ικανοποίηση συμφερόντων μερικών εις βάρος των γενικών κι έτσι από πολλές απόψεις υπέσκαψε τον σύγχρονο χωρισμό κράτους και κοινωνίας αντί να τον εμπεδώσει, κάνοντας συνάμα το κράτος εντολοδόχο του γενικού συμφέροντος. Η διόγκωση του κρατικού μηχανισμού εξ αιτίας του κοινοβουλευτικού συστήματος και της καθολικής ψηφοφορίας ήταν αναπόδραστη, γιατί εκείνο πού είχαν να προσφέρουν τα κόμματα για την προσέλκυση ή τη συγκράτηση ψηφοφόρων ήταν οι κρατικές θέσεις, οι οποίες ήσαν τόσο πιο περιζήτητες όσο η καχεξία της οικονομίας και γενικότερα η κοινωνική στενότητα έκαναν τις υπόλοιποες επαγγελματικές διεξόδους λιγοστές και αβέβαιες. Εφ’ όσον το κράτος παρέμενε ο πιό σίγουρος και ανθεκτικός εργοδότης, πρώτο μέλημα του κόμματος ήταν η κατάκτηση και νομή του κράτους, ειδ’ άλλως θα έχανε την πίστη των οπαδών του στην ικανότητα του να υπερασπιστεί τα συμφέροντα τους. Όταν η πατριαρχική σχέση μεταφέρεται απο την κοινωνία στην πολιτική, τότε μεταβάλλεται στη λεγόμενη πελατειακή σχέση, διατηρώντας όμως το θεμελιώδες της γνώρισμα, δηλαδή την αναγκαία συνάφεια υπακοής και προστασίας: ο κοινοβουλευτικός πατριάρχης, είτε κομματικός ηγέτης είναι είτε τοπικός κομματάρχης, απαιτεί απο τους «ανθρώπους» του υπακοή (εμπνεόμενη λιγότερο απο αφηρημένα-κοσμοθεωρητικά και περισσότερο απο συγκεκριμένα-προσωπικά κίντρα), όμως ταυτόχρονα αναλαμβάνει να «ενεργήσει για τις υποθέσεις τους», δηλαδή τους βοηθεί να «τακτοποιηθούν» και τους εξασφαλίζει με την επιρροή του πλεονέκτημα στον συναγωνισμό με τους οπαδούς άλλων κομμάτων. […]

Written by kremmydasd

Μαρτίου 8, 2011 at 10:58 πμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα