Όχι άλλα ψέμματα … Επιτέλους κάποιος να πιστεύει αυτά που μας λέει!

Just another WordPress.com weblog

Με αφορμή μία ινδική κούκλα: Η Αξία της Περιουσίας είναι η Χρήση της.

4 Σχόλια


Μία φίλη μας έφερε δώρο στον μικρό Νικόλα έναν πολύ όμορφο κούκλο απο την Ινδία που συμβόλιζε έναν μαχαραγιά.

Εντυπωσιακός κούκλος πραγματικά. Αυτό φαίνεται άλλωστε και στην εικόνα αριστερά.

Ο Νικολάκης ενθουσιάστηκε. Τόσο με τον κούκλο όσο και με το όνομα του. «Μαχαραγιάς …». Το λές και γεμίζει το στόμα σου. Είχε και τα κορδόνια του που μπορούσες να τον παίζεις σαν μαριονέττα. Δεν τον αποχωριζόταν με τίποτα.

Το επόμενο πρωί, όταν ήρθε η ώρα να τον πάω στον σταθμό μου ζήτησε να πάρει τον Μαχαραγιά μαζί του. Ας είναι σκέφτηκα. Είναι δικός του, δώρο του το κάνανε,  έχει δικαίωμα να τον χρησιμοποιήσει όπως θέλει. Δεν είχα επίσης αμφιβολίες οτι ο Μαχαραγιάς, στα χέρια των παιδιών του σταθμού,  διέτρεχε ουκ ολίγους κινδύνους αποδόμησης ….

Όταν φτάσαμε στον σταθμό, η κα Διευθύντρια μας υποδέχθηκε γεμάτη θαυμασμό για τον Μαχαραγιά. «Τί ωραία κούκλα …». Μετά σχολίασε με ύφος αυθεντίας: «Είναι κρίμα, θα τον χαλάσουνε …».

Μετά απο αυτό το σχόλιο, μαύρα φίδια με ζώσανε για το πώς σκέφτονται τελικά μερικοί άνθρωποι. Αυτά τα φίδια θα μοιραστώ μαζί σας:

1. Υπάρχει πράγμα στον κόσμο που να προκύπτει αξία απο αυτό, χωρίς να το χρησιμοποιείς κάπως ;

2. Το σπίτι σου έχει αξία γιατί μένεις σε αυτό και το χρησιμοποιείς καθημερινά για ένα σωρό πράγματα.

3. Εάν κατείχες ένα σπίτι που δεν μπορούσες να μείνεις σε αυτό (ούτε να το νοικιάσεις), τότε το σπίτι σου δεν θα είχε αξία για εσένα και θα ήταν σαν να μην το κατέχεις. Έτσι δεν είναι ; Μια περιουσία που δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις … απλά δεν είναι περιουσία.

4. Ναι ! Όταν χρησιμοποιείς το σπίτι σου, προκαλούνται φθορές. Είναι λόγος αυτός να μην μένεις σε σπίτι ;

5. Για το παιδί δεν είναι τα πράγματα πολύ διαφορετικά: Για το παιδί ο Μαχαραγιάς έχει αξία γιατί μπορεί να τον χρησιμοποιήσει με τον τρόπο που αυτό ξέρει. Επίσης έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει με τον τρόπο που αυτό εκτιμά ότι θα του δώσει την μεγαλύτερη αξία, γιατί είναι δικό του.

6. Έτσι συμβαίνει και με εμάς στην ενήλικη ζωή μας. Εάν αγοράσω έναν υπολογιστή, θα τον χρησιμοποιήσω με τον τρόπο που θεωρώ ότι θα μου αποφέρει την μέγιστη χρησιμότητα.

7. Τα παιχνίδια για τα παιδιά έχουν αξία μόνο όταν μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν.

8. Ναι ! Η χρήση φέρνει φθορές. Όμως αυτό είναι φυσικός νόμος και μην μας φαίνεται παράξενο.

9. Επίσης η διαδικασία «χαλάσματος παιχνιδιού» είναι για ένα παιδί ο μόνος σίγουρος τρόπος για να μπορέσει να μάθει να μην χαλάει κάτι. Το παιδί δεν μπορεί να διαβάσει το εγχειρίδιο χρήσης … και ευτυχώς για τον Μαχαραγιά δεν υπήρχε τέτοιο …

10. Εαν ο Νίκος αποφασίσει ότι θέλει να ξεριζώσει τα χέρια του Μαχαραγιά του, με γειά του με χαρά του.

11. Μπορεί ένας κουλός Μαχαραγιάς να του αρέσει περισσότερο.

12. Μπορεί να του αρέσει λιγότερο και έτσι την επόμενη φορά που θα πάει να ξεριζώσει ένα παιχνίδι τού,  θα το σκεφτεί δυο φορές.

13. Μπορεί να έρθει να μου πεί να του ξανακολλήσω το χέρι και έτσι να ανακαλύψει ότι οι άνθρωποι είμαστε προικισμένοι με την ικανότητα, όχι μόνο να καταστρέφουμε αλλά και να επιδιορθώνουμε.

Advertisements

Written by kremmydasd

Αύγουστος 26, 2010 στις 2:33 μμ

Αναρτήθηκε στις Παιδιά

4 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Αγαπητέ μου δεν θα μπορέσω να διαφωνήσω με τα περισσότερα από αυτά που λές… Όμως έχω να κάνω μια διευκρίνηση… για ποιας ηλικίας παιδί μιλάμε? Γιατί αν μιλάμε για παιδί μικρής ηλίκιας τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά… το μικρό παιδί είναι ευθύνη μας να το μάθουμε να σέβεται τα πράγματα, ξεκινώντας πρώτα από τα δικά του… Αν δεν μάθουμε στο μικρό παιδί το σεβασμό για τα πράγματα του, θα πρέπει να περιμένουμε ότι θα λειτουργήσει καταστροφικά και απέναντι στα πράγματα των άλλων… άλλο να επελθει η φυσική φθορά των πραγμάτων από την χρήση και άλλο να μαθει το παιδί ότι μπορεί να καταστρέφει οτιδήποτε χωρίς κανένα κόστος… έπειτα το επιχείρημά σου ότι θα μάθει από αυτήν την καταστροφή, δεν στέκει διότι σήμερα πια τα παιδια έχουν τόσα πολλά παιχνίδια, που αν τυχόν καταστραφεί ένα από αυτά, είναι πλέον αδιάφορο στα παιδιά. Δεν ζούμε στην εποχή που είχαμε μια κούκλα και με αυτήν πορευόμασταν,οποτε και η καταστροφή της ήταν μεγάλο ψυχολογικό πλήγμα… Αυτή η νοοτροπία, λόγω και επαγγελματικής ιδιότητας, μου θυμίζει λίγο πάρτα κόλα αγωγή και ας αφή

    mairypopins

    Αύγουστος 27, 2010 at 12:05 πμ

  2. να διορθώσω, συγγνώμη, αρπα κόλλα αγωγή και ας αφήσουμε τα παιδιά να κάνουν ό,τι θέλουν για να μην τα καταπιέσουμε… όμως οι γονείς έχουν ευθύνη να δίνουν αγωγή, όχι να δημιουργούν αναρχία… Με αυτά δεν εννοώ ότι όταν ένα παιδί καταστρέψει κατα λάθος ένα παιχνίδι θα πρέπει να το κάνουμε θέμα, γιατί πράγματι γενικά τα υλικά πράγματα δεν έχουν αξία χωρίς την χρήση τους, αλλά δεν ειναι και λογικό να μην το διορθώνουμε αν έχει την τάση ό,τι πιάνει να το διαλύει… από την στιγμή που θέμε να το ετοιμάσουμε για την κοινωνία… καθώς δεν ζούμε μόνοι μας και το μικρό παιδί δεν μπορεί ακριβώς να διαχωρίσει ποια μπορεί να καταστρέψει και ποια όχι… αυτά επισημαίνω όταν είναι μικρής ηλικίας, σε ηλικία δηλ. που πρέπει να δώσουμε αγωγή…γιατί μετά είναι πια αργά…

    mairypopins

    Αύγουστος 27, 2010 at 12:14 πμ

  3. Τί είναι ο σεβασμός ;

    Είναι κάτι που έχει μία αντικειμενική διάσταση. «Σεβασμός είναι ένα αίσθημα εκτίμησης που οφείλεται στην αξία».

    Σέβομαι τον καμπινέ όσο και τον υπολογιστή μου γιατί έχουν αξία για εμένα (διαφορετικού είδους φυσικά …).

    Όμως δεν σέβομαι ένα χαλασμένο κασσετόφωνο γιατί δεν μου δίνει κάποια αξία. Βέβαια σε αυτή την περίπτωση θα το «κατέστρεφα» για να δω τι έχει μέσα και έτσι η σχέση σεβασμού μαζί του θα αποκαθίστατο, αφού θα μου έδινε την ευχαρίστηση να διαπιστώσω πως είναι φτιαγμένα τα κασσετόφωνα.

    Το παραπάνω σκεπτικό είναι εύλογο πως δεν είναι δυνατόν να επεκτείνετε σε αντικείμενα που δεν σου ανήκου. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει το παιδί να μάθει να σέβεται ΑΠΟΛΥΤΑ την ιδιοκτησία του άλλου.

    Μην ξεχνάς ωστόσο: Αυτό που εσύ ονομάζεις καταστροφή, για το παιδί είναι δημιουργία. Μην βλέπεις τον κόσμο στενά.

    Ο πετσοκομμένος μαχαραγιάς για το παιδί, είναι δυνατόν να εκφράζει και να ικανοποιεί συναισθήματα και περιέργεια που εμείς δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε. Ας το ΣΕΒΑΣΤΟΥΜΕ αυτό !

    kremmydasd

    Αύγουστος 27, 2010 at 9:55 πμ

  4. Ως προς τον σεβασμό ο ορισμός που δίνετε είναι η μια πλευρά του νομίσματος… υπάρχει όμως και ο σεβασμός που πηγάζει από μια ιδιότητα, από κάτι που «είναι», όχι από κάτι που «κάνει» το κάθε πράγμα…

    Έπειτα όπως τόνισα και στα παραπάνω σχόλια… Αν μιλάμε για μικρό παιδί ο σεβασμός που εσείς διατείνεστε, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ δυστυχώς να γίνει κατανοητός από τα μικρά παιδιά, με τον τρόπο που το παρουσιάζετε, διότι το μικρό παιδί δεν μπορεί να διαχωρίσει τι ειναι δικό του πραγματικά και τι όχι… επειτα αν δεν μάθει να σέβεται καταρχήν τα δικά του πράγματα, με ποιον τρόπο πιστεύετε θα αντιληφθεί ότι κάποια πράγματα έχουν αξία για τους άλλους? Είμαι σίγουρη ότι ο μικρός Νικόλας έχει βρεθεί να καταστρέφει και ξένα αντικείμενα… πώς αναπληρώνεις τότε το αντικείμενο που έχει καταστρέψει και δεν ήταν δικό του? Τα παιδιά δεν έχουν μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις… Έπειτα ο κατεστραμμένος μαχαραγιάς μπορεί να εκφράζει αυτά που λέτε, αλλά στο χώρο της ψυχολογίας ερμηνεύεται και διαφορετικά… λοιπόν ενημερωθείτε περισσότερο και μην παρασύρεστε από συναισθηματικούς και ψευτοφιλοσοφικούς στοχασμούς…

    mairypopins

    Αύγουστος 27, 2010 at 11:02 πμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: